Ο Α.Γ., στο βιβλίο αυτό εξετάζει πώς, μετά την ενδοεθνική σύγκρουση της δεκαετίας του ’40, η ελληνική αριστερά, και η ελληνική κοινωνία στο σύνολο της, οδηγήθηκε σε μία συγκρότηση της υποκειμενικότητας με βάση τη θυματοποίηση – την εξύμνηση των απωλειών, της θυσίας, της οδύνης. Για το λόγο αυτό στρέφει τα κριτικά του βέλη προς την αριστερή διανόηση, τους ποιητές, συνθέτες και ιστορικούς και καταδεικνύει το ρόλο τους στη συγκρότηση της «αριστερής κολτούρας». Αντλώντας από την πρόσφατη εμπειρία του «κινήματος των κινημάτων», ανιχνεύει τρόπους για να ξεφύγουμε από αυτή την κυριαρχία των αρνητικών ή θλιβερών παθών (Σπινόζα) και να ανοιχτούμε σε μια πρακτική αντάξια της τάσης του κομμουνισμού (Μαρξ). Δηλαδή σε μια πρακτική ανάλογη με την ενέργεια του υλιστή, ο οποίος «πηδάει στο τραίνο χωρίς να ξέρει από πού έρχεται και που πηγαίνει» (Αλτουσέρ), μια πρακτική αντάξια της «αντίστασης που έρχεται πρώτα» (Φουκώ / Ντελέζ) και της «ακατανίκητης ελαφρότητας και χαράς του να είσαι κομμουνιστής» (Χάρτ / Νέγκρι), ενάντια στο βάρος, στο μαζοχισμό και τη σοβαροφάνεια τού να περιφέρεις ένα άταφο πτώμα αξιώνοντας να σε χειροκροτήσουν γι’ αυτό.
ISBN: 960-6654-16-8
304 σελ. / 13 x
Άκης Γαβριηλίδης: Η αθεράπευτη νεκροφιλία του ριζοσπαστικού πατριωτισμού: Ρίτσος - Ελύτης - Θεοδωράκης - Σβορώνος
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Κώστας Θ. Καλφόπουλος: TILT! Δοκίμιο για το φλίππερ
«Το περίεργο με το φλίππερ είναι ότι, σε αντίθεση με όλα τα άλλα αντικείμενα, κι αυτά που εξαφανίστηκαν από την καθημερινότητα, αλλά κι εκείνα που “εξελίχτηκαν” στο πέρασμα του χρόνου, δεν είχε χάσει τίποτα από την ταυτότητά του ούτε κι από την αίγλη του, όταν κυριαρχούσε μεταπολεμικά στις αίθουσες ψυχαγωγίας. Κι ακόμα, ενώ όλα τα άλλα αντικείμενα η νοσταλγία αφορούσε την οριστική απώλεια ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού τους, στο φλίππερ, με εξαίρεση την ύστερη “βιντεοποίηση” ή την εγκατάστασή του στους υπολογιστές, ήταν ένας ολόκληρος κόσμος που αποτυπωνόταν ή μάλλον που εγκιβωτιζόταν στην κυριολεξία στο μηχάνημα, από τον οποίο δύσκολα μπορούσες κάτι να απομονώσεις, αφού κάθε καλός ή έμπειρος παίχτης γνώριζε καλά τα περισσότερα μηχανήματα ή έστω εκείνα που συνήθως προτιμούσε, όπως οι παλιοί οδηγοί αγαπούσαν το αυτοκίνητό τους, με τον λεβιέ στο τιμόνι και τα μονοκόμματα μπροστινά καθίσματα, ακόμα και τα δίτροχα, όπως τα αυτοκίνητα από την Ανατολική Γερμανία ή σαν το DKW, που οδηγούσε ο πατέρας του.»
ISBN: 960-6654-03-6
74 σελ. / 13 x
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Στέφανος Ροζάνης: Λόγος περί των αγγέλων. Goethe - Rilke - Benjamin
Στις ελεγείες του Ντουίνο του Rainer Maria Rilke οι άγγελοι είναι έγκλειστοι στην εκκοσμίκευση τους, απόλυτα παραδομένοι στον κόσμο των συνδέσεων και των αναπαραστάσεων, βυθισμένοι στη μυθοποιία τους μέσα από την οποία αναδύονται ως μορφές πεπρωμένου, δεσμώτες του ποιήματος, σκιές και φαντάσματα, εικόνες και ομοιώσεις της ίδιας της ποιητικής φανέρωσής τους. Είναι για αυτόν το λόγο τρομεροί, διότι η απώλεια της αρχαιολογίας τούς καθιστά έρμαια των σημαινόντων, τους καθιστά κραυγές ενός πεπρωμένου ανθρώπινου και διασπά τη σιωπή τους στην επικράτεια του ονόματος και της γραφής του ονόματος.
ISBN: 960-6654-05-2
67 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
- Βασίλης Ρούσσος, εφημ. Ελευθεροτυπία, 10/12/2005
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Φώτης Τερζάκης: Καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Απόπειρα για μια επείγουσα κατανόηση του σύγχρονου κόσμου
Τα εικοσιτέσσερα άρθρα που απαρτίζουν το πρώτο τμήμα του βιβλίου αντιπροσωπεύουν διαδοχικές και αλλεπάλληλες αναμετρήσεις με γεγονότα και έννοιες που σημάδεψαν (ακόμα σημαδεύουν) την πολιτική μας επικαιρότητα· μέσα από τον αργό και σταδιακό φωτισμό πολλών τέτοιων μεμονομένων όψεων αρχίζει να αναδύεται μια πολυπρισματική πραγματικότητα, όχι ακόμη αρθρωμένη στη βασική της δομή. Στο δεύτερο τμήμα γίνεται μια τελική απόπειρα σύνθεσης της ιστορικής εικόνας που μας αφορά, σε βάθος πεδίου τουλάχιστον τριών αιώνων. Εύστοχες ή άστοχες, οι εκτιμήσεις και οι σκέψεις αυτές δεν έχουν άλλο οδηγό εκτός από την αγωνία που τις γέννησε· επίσης, τη μοναξιά που τις κατατρύχει, καθώς είναι υποχρεωμένες να μετρούν την κατεστημένη Αριστερά ανάμεσα στους πολιτικούς τους αντιπάλους και καθώς η εποχή των μαζικών κινημάτων απελευθέρωσης γίνεται όλο και πιο μακρινή που ξεθωριάζει.
ISBN 960-7980-90-5
239 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
- Τάκης Νικολόπουλος, εφημ. Η Αυγή, 20/3/2005
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Stephen R. Shalom & Michael Albert (επιμ.): Θεωρίες συνωμοσίας ή θεσμικές θεωρίες: Μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Μια θεσμική θεωρία δίνει έμφαση στους ρόλους, στα κίνητρα, και στις υπόλοιπες δυναμικές των θεσμών που προάγουν ή επιβάλλουν σημαντικές εξελίξεις και, κυρίως, έχουν παρεμφερή αποτελέσματα κατ’ επανάληψη. Βεβαίως, οι θεωρητικοί των θεσμών παρατηρούν τις ατομικές ενέργειες, όμως δεν τις εξυψώνουν ως πρωταρχικές αιτίες. Η ουσία μιας θεσμικής ερμηνείας είναι να προχωρήσει πέρα από τους άμεσους προσωπικούς παράγοντες στις θεμελιώδεις θεσμικές συντεταγμένες. Ο στόχος είναι να μάθουμε κάτι για την κοινωνία ή την ιστορία, σε αντιδιαστολή με το να μάθουμε για συγκεκριμένους, ένοχους δράστες. Αν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν βρίσκονταν εκεί για να τα πράξουν, κατά πάσα πιθανότητα κάποιος άλλος θα βρισκόταν.
Μετάφραση: Ελεάννα Πανάγου
ISBN 960-7980-84-0
102 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Τα τραγικά γεγονότα της επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους έδωσαν τροφή για την κατασκευή πολλών θεωριών συνωμοσίας, οι οποίες καταπώς φαίνεται ασκούν έλξη στον κόσμο. Οι συγγραφείς που υπογράφουν τα πέντε κείμενα που περιέχονται στο βιβλίο διερευνούν το φαινόμενο αυτό και διατυπώνουν τις απόψεις τους. Επιχειρείται να αποδοθεί ο ορισμός της συνωμοσίας και των θεσμικών θεωριών. Εξετάζονται οι λόγοι για τους οποίους οι θεωρίες συνωμοσίας ωθούν τους ανθρώπους να αποκλίνουν από τη λογική ανάλυση των γεγονότων και παρατίθενται οι δημοφιλείς εν λόγω θεωρίες που αφορούν την 11η Σεπτεμβρίου, εξηγώντας γιατί δεν είναι αξιόπιστες. Οι συγγραφείς αναφέρονται στους παλαιότερους δεσμούς του Μπιν Λάντεν με τις ΗΠΑ και τέλος αναλύουν τους τρόπους που οι θεωρίες συνωμοσίας οδηγούν σε επιβλαβείς πολιτικές αποκλίσεις και πεποιθήσεις.»
- Πασχάλης Λαμπαρδής, περ. «Βιβλιοθήκη», τ. 370, εφημ. Ελευθεροτυπία, 23/9/2005
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Jean Baudrillard: Η εκλειπτική του σεξ
Η σεξουαλική απελευθέρωση, όπως αυτή των παραγωγικών δυνάμεων, είναι δυνητικά απεριόριστη. Απαιτεί μία πραγματοποιούμενη και αδιάκοπη αφθονία, sex affluent society. Δεν θα μπορούσε να ανεχτεί τη σπανιότητα των σεξουαλικών αγαθών, όπως αυτήν των υλικών αγαθών. Αλλά αυτό το συνεχές και αυτό το διαθέσιμο, που είναι ουτοπικά, μόνο το θηλυκό φύλο μπορεί να τα ενσαρκώσει. Να λοιπόν γιατί τα πάντα σ’ αυτήν την κοινωνία θα θηλυκοποιηθούν, θα σεξουαλοποιηθούν με τον θηλυκό τρόπο μαλακής σαγήνευσης, τα αντικείμενα, τα αγαθά, οι υπηρεσίες, οι κάθε είδους σχέσεις – στη διαφήμιση το κόλπο δεν είναι τόσο να προσθέσουμε σεξ σ’ ένα πλυντήριο (αυτό είναι παράλογο) όσο το να δώσουμε στο αντικείμενο αυτή τη φαντασιακή ιδιότητα του θηλυκού, του να είναι διαθέσιμο όποτε να ’ναι, ουδέποτε συσταλτικό, ουδέποτε αμφίβολο.
Μετάφραση Νικόλας Χρηστάκης
ISBN 960-7980-11-5
59 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
- Ηλίας Κ. Μαγκλίνης, «Επτά Ημέρες», εφημ. Η Καθημερινή, 4/7/2004
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Silvestre de Sacy: Ασσασσίνοι. Πραγματεία για τη δυναστεία και την καταγωγή του ονόματος τους
Ο βαρόνος Antoine Isaac Silvestre de Sacy υπήρξε ένας από τους πιο διαπρεπείς μελετητές της Ανατολής κατά τον 19ο αιώνα καθώς και ο θεμελιωτής του σύγχρονου οριενταλισμού. Χάρη στο ανάμεικτο ενδιαφέρον του για τον ισμαηλισμό και τη φιλολογία, ο de Sacy τελικά έλυσε […] το μυστήριο του ονόματος «Ασσασσίνος». Στην Πραγματεία του, εξέτασε και απέρριψε όλες τις προηγούμενες ετυμολογικές εξηγήσεις και έδειξε ότι οι παραλλαγές της λέξης ασσασσίνος […] συνδέονταν με την αραβική λέξη hashish (χασίς). Στην Πραγματεία για τη δυναστεία των Ασσασσίνων, συμπεριέλαβε επίσης μία σύντομη ιστορία των Περσίας και της Συρίας κατά την περίοδο του Αλαμούτ, συνοψίζοντας όλα όσα κατάφερε να αποσπάσει να αποσπάσει από τις ισλαμικές πηγές και τα χρονικά των Σταυροφόρων.
Μετάφραση: Νέλλη Μπουραντάνη
ISBN 960-7980-79-4
104 σελ. / 13 x
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Jean Baudrillard: Αμερική
«H Αμερική δεν είναι ούτε ένα όνειρο ούτε μια πραγματικότητα, είναι μια υπερπραγματικότητα. Είναι μια υπερπραγματικότητα διότι είναι μια ουτοπία που από την αρχή βιώθηκε σαν πραγματοποιημένη. Όλα εδώ είναι πραγματικά, πραγματιστικά, και όλα σας κάνουν να τα χάνετε. Ίσως η αλήθεια της Αμερικής να μην μπορεί να εμφανιστεί παρά μόνο σε έναν Ευρωπαίο, εφόσον μόνον αυτός βρίσκει εδώ το τέλειο ομοίωμα, εκείνο της υλικής μεταγραφής όλων των αξιών. Οι Αμερικανοί, αυτοί, δεν έχουν καμία αίσθηση της προσομοίωσης. Αποτελούν την τέλεια σχηματοποίησή της, αλλά όντας οι ίδιοι το υπόδειγμά της, δεν έχουν τη γλώσσα της. Αποτελούν συνεπώς το ιδεώδες υλικό ανάλυσης όλων των δυνατών παραλλαγών του μοντέρνου κόσμου. Ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο εξάλλου απ’ όσο υπήρξαν στην εποχή τους οι πρωτόγονες κοινωνίες. Η ίδια μυθική και αναλυτική έξαρση που έστρεφε τα βλέμματά μας προς αυτές τις προϋπάρχουσες κοινωνίες, μας σπρώχνει να κοιτάμε σήμερα προς τη μεριά της Αμερικής, με το ίδιο πάθος και τις ίδιες προκαταλήψεις.»
Μετάφραση: Νικόλας Χρηστάκης
ISBN 960-7980-77-8
152 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Το να σε κατηγορούν για απάτη δεν είναι απαραίτητα άσχημο. “Υπάρχει και καλή χρήση της απάτη. Είναι η τέχνη να μην παίρνεις ποτέ απόλυτη θέση και η ικανότητα να μεταμορφώνεις τις πόζες”. Η καριέρα του Μποντριγιάρ είναι μια διαρκής άσκηση στην αλλαγή πόζας. Τώρα στο εβδομήντα του τι είναι: “Ποτέ δεν έπρεπε να πω τι είμαι. Λοιπόν, στα εβδομήντα θα έλεγα ότι είμαι πέρα από το τέλος. Είναι στρατηγική μου να προχωρώ πέρα από την ιδέα για να βλέπω τι συμβαίνει πιο πέρα”.»
- Εφημ. Η Καθημερινή της Κυριακής, 9/7/2000
«Ό,τι ήταν για τους Γερμανούς αρχιτέκτονες των αρχών του αιώνα τα βιομηχανικά σιλό και οι ουρανοξύστες για τον Κούλχαας η “συμφόρηση” του Μανχάταν, είναι για τον Μποντριγιάρ η έρημος: το σύμβολο μιας χώρας όπου η απεραντοσύνη του χώρου μεταδίδει μια μελαγχολία και μια καινούρια εμπειρία που απλώνεται παντού: στους αυτοκινητόδρομους, στους ουρανοξύστες, στις ορυκτές επιφάνειες, στις ανοιχτές τηλεοράσεις που παίζουν στα άδεια δωμάτια, στα βλέμματα που διασταυρώνονται, στους τζόγγερ, στους κλιματισμούς που ψύχουν τα άδεια μοτέλ.»
- Γιώργος Τζιρτζιλάκης, εφημ. Τα Νέα, 9/12/2000
«Η Αμερική δεν είναι ούτε ένα όνειρο ούτε μια πραγματικότητα, είναι μια υπερπραγματικότητα, διότι είναι μια ουτοπία που από την αρχή βιώθηκε ως πραγματοποιημένη. Όλα εδώ είναι πραγματικά, πραγματιστικά και όλα σας κάνουν να τα χάνετε. Ίσως η αλήθεια της Αμερικής να μην μπορεί να εμφανισθεί παρά μόνο σε έναν Ευρωπαίο, εφόσον μόνο αυτός βρίσκει εδώ το τέλειο ομοίωμα, εκείνο της υλικής μεταγραφής όλων των αξιών. Οι Αμερικανοί δεν έχουν καμία αίσθηση της προσομοίωσης. Αποτελούν την τέλεια σχηματοποίηση της.»
- Γιώργος Ροσσολάτος, εφημ. Το Βήμα, 10/10/2001
«Στην αμερικάνικη έρημο ο περιηγητής αναγνωρίζει το αρνητικό της πολιτισμένης γης το θρίαμβο της λήθης επί της ιστορικής μνήμης και της κουλτούρας. Ταυτόχρονα όμως αναγνωρίζει και τα σημεία ενός σπάταλου πολιτισμού που καταναλώνει τον πάγο, το ουίσκι, τα αυτοκίνητα, όπως η άμμος το νερό που αψηφά την περιορισμένη ενέργεια του πλανήτη και απαιτεί αναμμένα φώτα και κλιματιστικά, αναμμένες τηλεοράσεις ακόμα και στα αδειανά κτίρια.
Μια τέτοια δυναμική που υιοθετεί τις ηθικές συμβάσεις, όχι όμως και τα κοινωνικά συμβόλαια που πριμοδοτεί την αυτονομία των ατόμων, αλλά δυσπιστεί στην έννοια της κοινωνικότητας, που απελευθερώνει την πολιτική στον κόσμο του διαφημιστικού θεάματος, αλλά που υποβαθμίζει την ίδια την πολιτική δράση, μια τέτοια δυναμική λοιπόν είναι που κάνει σήμερα τόσους λαούς να μισούν και να θαυμάζουν μαζί τις Η.Π.Α. Μια τέτοια δυναμική όμως μπορεί να βοηθήσει την Ευρώπη να καταλάβει τον εαυτό της. Όχι γιατί, όπως υποστηρίζει ο Μπωντριγιάρ, αυτή πάσχει από έναν “φετιχισμό της κληρονομιάς”, αλλά διότι οι Η.Π.Α μπορουν να λειτουργήσουν για μας ως ένα παραμορφωτικό ομοίωμα που είναι και δεν είναι δικό μας.»
- Γιώργος Π. Πεφάνης, περ. Highlights, τ. 2, Μάιος 2003
- Νίκος Βλαντής, περ. Free, τ. 3, Οκτώβριος 2004
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Μάνος Περράκης (επιλ.-μτφρ.-επιμ.): Το ρομαντικό απόσπασμα. Μια επιλογή κειμένων του πρώιμου ρομαντισμού
Μια ανθολογία κειμένων τριών εκ των επιφανέστερων εκπροσώπων του πρώιμου ρομαντισμού ή αλλιώς, ρομαντισμού της Ιένας, που ονομάστηκε έτσι από την μικρή αυτή πόλη στην οποία βρίσκονταν συγκεντρωμένα τα μέλη του και η οποία ήταν τον καιρό εκείνο η πρωτεύουσα της γερμανικής φιλοσοφίας και γενέτειρα του γερμανικού ιδεαλισμού, καθώς δίδασκαν εκεί οι Χέγκελ, Φίχτε, Σέλλινγκ. Πρόκειται για κείμενα των Φρήντριχ φον Χάρντενμπεργκ (1772-1801), γνωστού με την επωνυμία Νοβάλις και των αδερφών Φρήντριχ και Αουγκούστ-Βίλχελμ Σλέγκελ. Τα περισσότερα από τα κείμενα αυτά δημοσιεύτηκαν στα τεύχη του Athenaeum (1798-1800) που αποτέλεσε το περιοδικό όργανο της πνευματικής αυτής κίνησης ή τη ρομαντική εκδοχή της Εγκυκλοπαίδειας.
ISBN 960-7980- 44-1
72 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Ένα από τα τρία σύντομα αλλά πυκνά δοκίμια από τον νέο αλλά πολλά υποσχόμενο εκδοτικό οίκο Futura είναι Το Ρομαντικό Απόσπασμα, επιλογή κειμένων του πρώιμου Ρομαντισμού ( επιμ.-μετφρ.: Μάνος Περράκης)».
- Ηλίας Κ. Μαγκλίνης, «Επτά Ημέρες», εφημ. Η Καθημερινή, 4/7/2004
«Η έκδοση των ρομαντικών αποσπασμάτων, όπως παρουσιάστηκαν στα τεύχη του φημισμένου περιοδικού Athenaum, είναι ουσιωδώς απαραίτητη για την κατανόηση της αισθητικής ρομαντικής θεωρίας και των ρομαντικών εναισθήσεων, αλλά και εν γένει του ρομαντικού αιώνα, τόσο στη λογοτεχνική – καλλιτεχνική σφαίρα των φιλοσοφικο-θεολογικών και επιστημονικών εγχειρημάτων. Και θα πρέπει να αποδοθεί ο οφειλόμενος έπαινος στην επιτυχή προσπάθεια του Μάνου Περράκη να μεταγράψει ορισμένα από τα αποσπάσματα αυτά και να τα εκδώσει. Πολύ περισσότερο που ο μεταφραστής δείχνει να έχει και τον θεωρητικό οπλισμό και τη γλωσσική επάρκεια και δεξιότητα ώστε τα αποσπάσματα να παρουσιάζονται χωρίς παρερμηνείες και αλλοιώσεις. Και τούτο είναι αναμφισβήτητα μια αρετή που δεν συναντάται συχνά σε μεταφράσεις αυτού του είδους».
- Στέφανος Ροζάνης, εφημ. Η Κυριακάτικη Αυγή, 30/1/2005
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Μανώλης Ανδριωτάκης: Πολιτισμικός ακτιβισμός. Η Ναόμι Κλάιν, ο κόσμος των λογοτύπων και οι μεταμοντέρνοι αρνητές του καπιταλισμού
Ο Μ.Α. στα κείμενά του πραγματεύεται την πολυκύμαντη και αμφίσημη διαπλοκή οικονομίας και πολιτισμού στις σύγχρονες κοινωνίες, καθώς και τις αντιδράσεις που αυτή πυροδοτεί ειδικά τα τελευταία χρόνια ανά τον κόσμο. Εκκινώντας από την αναλυτική αναφορά στο έργο της ακτιβίστριας Ναόμι Κλάιν, συνέντευξη της οποίας περιέχεται στο βιβλίο, ο συγγραφέας διαφωτίζει τις νεφελώδεις συνδέσεις της ραγδαίας ανάπτυξης του μάρκετινγκ με την επιβολή του καταναλωτικού προτύπου ως μοναδικού προτεινόμενου τρόπου ζωής. Αναφερόμενος σε διάφορες μορφές εναντίωσης στα φαινόμενα αυτά παραθέτει χαρακτηριστικά παραδείγματα ομάδων που προβαίνουν σε σημειολογική αντεπίθεση, στη μεταστροφή των σημείων και των τεχνικών του μάρκετινγκ για την προβολή των δικών τους σκοπών.
ISBN 960-7980-31-Χ
78 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Ο δημοσιογράφος Μανώλης Ανδριωτάκης συγκεντρώνει σε μία έκδοση σειρά άρθρων του, δημοσιευμένων κατά καιρούς στην Ελευθεροτυπία, σχετικά με την πολιτισμική διάσταση των μαζικών εκδηλώσεων εναντίον των πολυεθνικών και της διαμορφούμενης, οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Στο βιβλίο παρατίθενται ενδιαφέρουσες απόψεις, ερωτήματα και οπτικές σ’ ό,τι αφορά την προβληματική, τις τάσεις και τις εκφάνσεις αυτής της ακτιβιστικής δραστηριοποίησης. Ξεχωρίζει η συνέντευξη της διεθνούς ακτιβίστριας Ναόμι Κλάιν.»
- Βασίλης Ρούβαλης, περ. «Ε», εφημ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 11/6/2003
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Νικόλας Χρηστάκης: Μοτοσικλέτα: Ριψοκινδύνευση και ιερό
Το δοκίμιο αυτό ερευνά με διεισδυτική ματιά το πλαίσιο των μοτοσικλετιστών πρακτικών που δύνανται να προσεγγίσουν ακραίες συμπεριφορές, παράλληλα με μία θεώρηση των εννοιών της ριψοκινδύνευσης και της διακινδύνευσης. Εξετάζει τις όψεις της ριψοκίνδυνης οδήγησης, η οποία στοχεύει -μεταξύ άλλων- στην αναζήτηση έντασης και στην αίσθηση του ιλίγγου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται το πρωταρχικό υλικό αυτού του δοκιμίου –όπως για παράδειγμα αποσπάσματα συνεντεύξεων με μοτοσικλετιστές– κατορθώνοντας κλιμακωτά να προσεγγίσει τον πυρήνα του αντικειμένου του: τη σημασιοδότηση του ρίσκου ως τελετουργικού διαβατηρίου και την αναγωγή της μοτοσικλέτας ως αντικειμένου που παρεισφρύει στο χώρο των δοξασιών, του ιερού.
ISBN 960-7980-43-3
65 σελ. / 13 x
ΕΓΡΑΨΑΝ
- Γιάννης Κολοβός, εφημ. Η Καθημερινή της Κυριακής, 22/6/2003
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Θανάσης Μουτσόπουλος: Τα υβρίδια της παγκοσμιοποίησης. Πόλη και μαζική κουλτούρα στην περιφέρεια *
Το Πλανητικό Χωριό για το οποίο μιλούσε ο Marshall McLuhan μοιάζει όλο και πιο πιθανό ως ορατή πραγματικότητα. Η αλλαγή του αστικού περιβάλλοντος σε όλον τον κόσμο είναι ένα από τα καθοριστικά σημεία των νέων συνθηκών που προκαλεί, σε οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο, το φαινόμενο που αποκαλείται «παγκοσμιοποίηση». Σε αυτό το πλαίσιο, στοιχεία φαινομενικώς αντιφατικά μεταξύ τους, όπως ο μοντερνισμός στην αρχιτεκτονική ή τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιρειών, προκαλούν ραγδαίες αλλαγές στα αστικά κέντρα όλου του πλανήτη και προκαλούν μια αυξανόμενη ομογενοποίηση. Έτσι, είναι πάρα πολύ δύσκολο σε πρώτο επίπεδο να καταλάβει κάποιος αν βρίσκεται στο αστικό κέντρο του Λάγκος, της Νέας Υόρκης ή της Μπανγκόκ. Σε αυτό το επίπεδο όλες οι μητροπόλεις μοιάζουν ίδιες. Τα στοιχεία που θα αποκαλύψουν την αλήθεια μπορεί να είναι η απουσία της αγγλικής γλώσσας (κάτι που στο παραπάνω παράδειγμα αφορά μόνο τη Μπανγκόκ), το χρώμα των κατοίκων της πόλης (κάτι που στην περίπτωση της Νέας Υόρκης μπορεί να λειτουργήσει παραπλανητικά) και, σε ένα δεύτερο επίπεδο, η μικροκλίμακα του πεζοδρομίου. Ίσως εκεί, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, μπορεί κανείς να ανακαλύψει την ταυτότητα μιας τέτοιας πόλης. Και εκεί, πέρα από την ίδια την προσωπική επαφή με τους κατοίκους, αυτό που θα δει ο περαστικός είναι μαζική κουλτούρα: περιοδικά, αφίσες, διαφημίσεις, φθηνά παιχνίδια, μουσική...
Σε συνεργασία με το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης “a-station”
ISBN 960-7980-24-7
249 σελ. / 11,5 x
- Μάνος Στεφανίδης, περ. Αντί, τ. 750, 16/11/2001
- Νικόλας Μαλεβίτσης, περ. Κόρη Οφθαλμού, τ. 8, Δεκ 2001 - Ιαν 2002
- Περιοδικό Βαβέλ, τ. 202, Ιανουάριος 2002
- Άρης Μαλανδράκης, περ. «9», τ. 82, εφημ. Ελευθεροτυπία, 16/1/2002
- Μανώλης Ανδριωτάκης, εφημ. Ελευθεροτυπία, 19/2/2002
- Περιοδικό Δέλτα-D, τ. 29, Ιούλιος-Αύγουστος 2003
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Χρήστος Τσανάκας: Cult 2000: Προκλήσεις νέας εποχής
Εμπόριο θεών. Kυβερνονουάρ 2000. Νομπέλ στον Φίλιπ Κ. Ντικ. Αποχαιρετισμός στους μπίτνικ. Σώμα 21ου αιώνα. Φορητός Giger. Ο Homo-Techno. Στο ντιβάνι του Νάρκισσου. Η εκδίκηση του Alien. Οι φυλές των εικονογραφημένων. Βέντερς ώρα μηδέν. Ο Ουμπέρτο Έκο επιτίθεται. Η μεταφυσική της Coca Cola. Εναλλακτικές Αμερικές. Rave διαφημίσεις. Βιονικά μοντέλα. Αρειανοί των πολυμέσων. Μακλουανικός γαλαξίας. Ο Ουίλιαμ Μπάροουζ ως Ουίλιαμ Γκίμπσον. Εξόριστοι στο νέο διάστημα.
224 σελ. / 14 x
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
Hakim Bey: Τ.Α.Ζ. : Η Προσωρινή Αυτόνομη Ζώνη *
... «Οι μεσαιωνικοί “Ασσασίνοι”, είχαν ιδρύσει μια “Πολιτεία” που αποτελείτο από ένα δίκτυο απόμερων ορεινών κοιλάδων και κάστρων, τα οποία απομόνωναν αποστάσεις χιλιάδων μιλίων, στρατηγικά άτρωτα στις εισβολές, συνδεδεμένα μεταξύ τους λόγω της ροής πληροφοριών που προέρχονταν από μυστικούς πράκτορες, σε μόνιμο πόλεμο με κάθε κυβέρνηση και προσηλωμένα αποκλειστικά στην γνώση. Η σύγχρονη τεχνολογία, με αποκορύφωμά της τον κατασκοπικό δορυφόρο, κάνει αυτού του είδους την αυτονομία να μοιάζει ρομαντικό παραμύθι. Όχι άλλα νησιά πειρατών! Στο μέλλον η ίδια ακριβώς τεχνολογία, απελευθερωμένη από κάθε πολιτικό έλεγχο, θα μπορούσε να κάνει εφικτό έναν ολόκληρο κόσμο αποτελούμενο από αυτόνομες ζώνες. Αλλά προς το παρόν η ιδέα παραμένει αυστηρά στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας -καθαρή εικασία.
Θα διατυπώσουμε την θεωρία ότι, ένα κάποιο είδος “ελεύθερου θυλακίου” όχι μόνο είναι εφικτό στην εποχή μας, αλλά και υπαρκτό. Όλες μου οι έρευνες και οι θεωρήσεις έχουν αποκρυσταλλωθεί στην έννοια της Προσωρινής Αυτόνομης Ζώνης (ΤΑΖ). Και, παρά την συμβολή της στην σύνθεση της δικής μου συλλογιστικής, θα ήθελα να μην αντιμετωπιστεί ως τίποτε περισσότερο από ένα “εγχείρημα”, μια πρόταση, μια σχεδόν ποιητική φαντασίωση.» ...
ISBN 960-7980-02-6
40 σελ. / 14 x
Ετικέτες Δοκίμια - Μελέτες
