Η εμβληματική μορφή του Μ. Μπλανσό δεν είναι άγνωστη στον Έλληνα αναγνώστη, μολονότι ένα μεγάλο μέρος του δοκιμιακού του έργου παραμένει ακόμα αμετάφραστο. Αντί άλλης σύστασης, υπενθυμίζουμε τον λακωνικό αυτoπροσδιορισμό που επέλεξε ο συγγραφέας στα περισσότερα έργα του: «Μυθιστοριογράφος και κριτικός. Η ζωή του είναι εντελώς ταγμένη στη λογοτεχνία και στη σιωπή που της προσιδιάζει». Το δοκίμιο που περιλαμβάνει η παρούσα έκδοση δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες (Νοέμβριος 1947, Ιανουάριος 1948) στο περιοδικό Critique, που είχε μόλις ιδρυθεί από τον George Bataille. Είναι αντιπροσωπευτικό του ύφους του συγγραφέα και των απόψεων του για τη λογοτεχνία, που δεν μπορούν να υπαχθούν σε κάποιο συγκεκριμένο ρεύμα ή κάποια σχολή.
Μετάφραση - σημειώσεις: Νίκος Ηλιάδης
ISBN 960-7980-64-6
80 σελ. / 13 x 20,5 εκ. / 7,31 Euro
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Ο Μορίς Μπλανσό αναλαμβάνει να ερευνήσει εξονυχιστικά τις αντινομίες και τα παράδοξα που στοιχειώνουν τη λογοτεχνική δραστηριότητα στο ερμητικά γραμμένο και κατάφορτο από επαναληπτικές δραματικές κορυφώσεις άρθρο του με τίτλο “Η Λογοτεχνία και το Δικαίωμα στο Θάνατο” … Αν η θνητότητα είναι η ουσία του ανθρώπου, η απώτατη εκδοχή της ελευθερίας του, η απώλεια του θανάτου (του) είναι η ζοφερότερη συνέπεια της αλλοτρίωσης του μέσα στον κόσμο των πραγμάτων και μέσα στα πράγματα που γίνονται οι ίδιες του οι πράξεις... “Γράφουμε για να μπορέσουμε να πεθάνουμε” θα πει ο Μπλανσό αλλού. Αν μέσα στη λογοτεχνία, στη γλώσσα που είναι η πρωταρχική βιαιοπραγία απέναντι στα πράγματα, διακυβεύεται πέρα και από τη βούληση αυτοκατάφασης το λυτρωτικό όνειρο μιας επανασυμφιλίωσης με τον κόσμο, αυτή η επανασυμφιλίωση απαιτεί επιτακτικά την αυτοεξάλειψη του συγγραφέα.»
- Φώτης Τερζάκης, περ. «Βιβλιοθήκη», εφημ. Ελευθεροτυπία, 16/4/2004
«Η λογοτεχνία και το δικαίωμα στο θάνατο του κορυφαίου Μορίς Μπλανσό με την τόσο δημιουργική του εμμονή πάνω στη σχέση της γραφής και θανάτου».
- Ηλίας Κ. Μαγκλίνης, «Επτά Ημέρες», εφημ. Η Καθημερινή, 4/7/2004
Η συλλογή των κειμένων που περιέχονται σε αυτόν τον τόμο έγινε με κριτήριο την ανάδειξη, όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτική, των σημαντικότερων φυσιογνωμιών και των προβληματικών που σημάδεψαν αυτό που θα ονομάζαμε μεταμαρξιστική αισθητική και λογοτεχνική θεωρία στη διάρκεια του 20ού αι. Ένα δεύτερο κριτήριο επιλογής ήταν ακριβώς ο συγκριτικός χαρακτήρας των περισσοτέρων από τις προσεγγίσεις, ώστε να επιτρέπουν τα μέγιστα περιθώρια περαιτέρω κριτικού αναστοχασμού εκ μέρους του αναγνώστη. Ο τόμος περιλαμβάνει κείμενα για τον Γκέοργκ Λούκτας, τον Λυσιέν Γκολντμάν, τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, τον Μιχαήλ Μπαχτίν, τον Μπερτολτ Μπρεχτ, την Αποδόμηση και την Πολιτισμική Θεωρία.
