Ένα βιβλίο για την εικαστική δουλειά του «καλτ» Έλληνα συγγραφέα και εικαστικού Πάνου Κουτρουμπούση. Ο Κουτρουμπούσης είναι πρωτοπόρος κόμικ σχεδιαστής, με αναφορές στον σουρεαλισμό, τα αμερικανικά κόμικ και την επιστημονική φαντασία, αποκαλύπτει ένα διαφορετικό πρόσωπο της ελληνικής τέχνης στη δεκαετία του ’60 και του ’70.
Κείμενο Θανάσης Μουτσόπουλος (με τη συνεργασία του Π.Κ.)
Περιέχονται ποιήματα και αποσπάσματα από πεζά του Π.Κ.
Συμπληρωματικό κείμενο του Κώστα Βούλγαρη, «Π.Κ., Ο Γίγας της Πλατείας Ασωμάτων».
ISBN 960-7980-19-0
160 σελ. / 20,5 x 26 εκ. / Έγχρωμο / 16,87 Euro
ΕΓΡΑΨΑΝ
«Η ίδια έλλειψη σοβαροφάνειας που χαρακτηρίζει τον Κουτρουμπούση ως συγγραφέα βρίσκεται και στο εικαστικό του έργο. Οι ίδιες αναφορές στις μεγάλες αγάπες, τον σουρεαλισμό τα αμερικάνικα κόμικς και την επιστημονική φαντασία, είναι παρούσες εδώ. Φαινομενικά απόλυτη ελευθερία, έντονο χιούμορ, και αυτοαναφορικός σαρκασμός και κάν’το-μόνος-σου διάθεση. Εκεί που τα πρότυπα/ αναφορές του είναι καθηλωμένα σε μια απόλυτα στημένη πειθαρχία και τη δουλεία της τελειότητας και της αλάνθαστης γραμμής, ο Κουτρουμπούσης είναι ελεύθερος, κάνει πλάκα, όταν βαριέται σταματάει, ούτε στιγμή δεν αιχμαλωτίζεται από τα δημιουργήματα του.»
- Περιοδικό Δέλτα-D, τ. 29, Ιούλιος-Αύγουστος 2003
«Ο Κουτρουμπούσης είναι θιασώτης και των κόμικς, του συνόλου της επιστημονικής φαντασίας, αλλά και της καθαρόαιμης λαϊκής και αλανιάρικης εικονολογίας . Ο θάνατος, ο σούπερ ήρωας, αλλά και ο loser, και ο κυνικός παρατηρητής της περιρρέουσας πανικοβλημένης πραγματικότητας. Στις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν όλες οι κατά καιρούς εμμονές του Κουτρουμπούση. Από τους διθυραμβικούς λόγους των υπερφυσικών ηρώων (που ουσιαστικά αναιρούν την ίδια την ιδαιτερότητα τους) μέχρι το αφοριστικό και συγκινησιακά φορτισμένο “Χάρε πήρες το παιδί μου, Πάρε τώρα το καυλί μου.”»
- Στυλιανός Τζιρίτας, περιοδικό Κόρη Οφθαλμού, τ. 3, Φεβρ.-Μαρ. 2001
«Όταν στην Ελλάδα κυριαρχούσε η ρητορεία για τον “τρισχιλιετή” (και βάλε) “πολιτισμό μας”, όταν οι περισσότεροι διανοούμενοι αναζητούσαν τις “ρίζες” της “ελληνικότητας” και μια αφόρητη ηθικολογία για τα αγαθά της εργασίας και της πειθαρχίας έκανε την ατμόσφαιρα αποπνικτική, κάποιοι λίγοι θέλησαν να ξεφύγουν από τον πνιγηρό επαρχιωτισμό και να ενωθούν με εκείνα τα υπόγεια ρεύματα που προετοίμαζαν σε όλο τον κόσμο τη γενικευμένη αμφισβήτηση, αυτή που σε λίγο, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, θα τάραζε τον πλανήτη. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει ο Κουτρουμπούσης, που είναι γνωστός ως συγγραφέας “παρανοϊκών” αφηγημάτων, συγγραφέας που το πιο ανήσυχο κοινό επέλεξε ως αγαπημένο του και τον έκανε cult.»
- Περιοδικό Βαβέλ, τ. 198, Μάρτιος 2001
«Τα σκίτσα του που έγιναν κυριολεκτικά στο πόδι, οι περιπλανήσεις του στη βρετανική αντικουλτούρα αλλά και η ακραία χιουμοριστική κοσμοαντίληψη του μας βοηθούν να κατανοήσουμε μια γενιά ( ή μια φυλή ) που στάθηκε ο πρώτος φορέας εγχώριας νεανικής κουλτούρας με συνείδηση της ύπαρξης και της διαφορετικότητας της. Το έργο του Κουτρουμπούση ‘είναι τεκμήριο έγκαιρης υποδοχής και δεξίωσης των νέων ρευμάτων, αλλά και δείγμα της πλήρους κατανόησης και ενσωμάτωσης στα καθ’ ημάς της νέας ευαισθησίας.’»
- Γιάννης Κολοβός, εφημ. Η Καθημερινή, 18/3/2001
«Ο Πάνος Κουτρουμπούσης έρχεται τώρα με το Τι τρέχει; να θυμίσει ότι υπήρξε κίνημα “μπητ” στην Ελλάδα κι ας είχε μόνο έναν μοναδικό αυθεντικό εκπρόσωπο. Φοβερό βιβλίο ή καλύτερα φωτογραφικό άλμπουμ, ή μάλλον ένα περίεργο εικαστικό έργο που περιέχει όλα τα μικρά μυστικά και αινίγματα της δουλείας του.»
- Περιοδικό KΛΙΚ, Μάρτιος 2001
«Μέσα από το έργο του Πάνου Κουτρουμπούση αποκαλύπτεται μια ολόκληρη εποχή και μια ολόκληρη δραστηριότητα στα κόμικς, τη λογοτεχνία και την κουλτούρα της Επιστημονικής Φαντασίας.»
- Φωτεινή Μπάρκα, περιοδικό «9», τ. 45, εφημ. Ελευθεροτυπία, 25/4/2001
«Μέλος του κύκλου των υπαρξιστών στην παράγκα του Σίμου, νεαρός μπήτνικ στην Αθήνα του ’60, ταξιδευτής των μητροπόλεων στα χρόνια της αμφισβήτησης ο Κουτρουμπούσης ήταν και παραμένει ένα μυαλό ανοιχτό στους δημιουργικούς ανέμους του κόσμου, μέτοχος ενός ονείρου που δεν γνωρίζει σύνορα. Οι εικόνες του εξασφαλίζουν ξεχωριστή θέση στις τάξεις της πρωτοπορίας, αυτής που υφαίνεται μακριά από χλιδάτες γκαλερί και αποστειρωμένα μουσεία μοντέρνας τέχνης.»
- Περιοδικό Μetropolis Press, τ. 52, Ιούνιος 2001
«Η έκδοση αυτή σκιαγραφεί μιαν εναλλακτική ιστορία της τέχνης στην Ελλάδα, από έναν εκπρόσωπο της με αληθινά διεθνιστικό πνεύμα. Πολυτάλαντος και πολυταξιδεμένος, ο Π.Κ εμφυτεύει στο σώμα τις ελληνικής τέχνης τους προβληματισμούς της αντικουλτούρας των beat, των χίπις και των εναλλακτικών κινημάτων που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Δυτική κουλτούρα από το ’50 ως σήμερα.»
- Δάνος Δανιηλίδης, περιοδικό Fan-Ζein, Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 2001
«Ο χάρτης είναι μια προέκταση του προσωπικού χώρου και μεταφορικά, η ζωή του καθενός είναι ένας χάρτης και ως εκ τούτου καθένας δημιουργεί προσωπικούς χάρτες. Ένας χάρτης γίνεται για να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο μας από ένα μέρος σε ένα άλλο, είτε πρακτικά είτε νοητικά, όχι μόνο μια φορά, αλλά ξανά και ξανά. Οι χάρτες καταγράφουν αυτά τα ορατά και αόρατα μονοπάτια που έχουν σχηματιστεί από ποικίλα είδη αντίληψης. Αυτό που ονομάζω Προσωπικό Χάρτη αναφέρεται σε ένα φανταστικό χώρο, είναι αποτέλεσμα φαντασιακής διαδικασίας και προέρχεται από την αποδόμηση του αρχικού, ορθολογιστικού χάρτη. Ο προσωπικός χάρτης δεν έχει λογική, αναλογία, πραγματικότητα, ισορροπία, τάξη ή ιεραρχία.» Γ.Χ. 
